Onze rottweiler Max is natuurlijk met ons mee verhuisd naar Frankrijk. Inmiddels al op leeftijd weet hij zich hier op het terrein toch uitstekend te vermaken. In Frankrijk behoort de rottweiler tot de gevaarlijke honden en is dus ineens een wapen van de 2e categorie. Dit betekende dus dat hij buiten het terrein kort aangelijnd moet zijn, een muilkorf moet dragen en een aparte verzekering. Hier is hij niet aan gewend en we houden ons daar dus niet aan. Er staat een grote geldboete op en eventueel gevangenisstraf. Wij gaan er maar vanuit dat het allemaal wel mee valt. Maar je kan zeker merken dat de mensen ontzag hebben voor onze Max. Wij weten gelukkig beter, want Max is een lieve en zeer betrouwbare hond. Deze zomer (2004) kwamen onze buren vragen of Max de vader kon zijn van hun puppy's want hij liep tenslotte los op het terrein. Dat is dus onmogelijk omdat hij gecastreerd is. Maar ze wilden de puppy's toch even laten zien want ze leken zo op hem. Dus een week later stonden ze met de puppy's bij ons op de camping. Wie kan er nu zoiets weerstaan. Dus toen er gevraagd werd of we ze zouden willen hebben, hebben we maar ja gezegd. We moesten nog wel even 5 weken wachten want ze waren pas 3 weken oud. Helaas heeft één van de puppy's in de tussentijd een ongeluk gehad en heeft het niet overleefd. De andere is 21 augustus dan toch bij ons gekomen. Max heeft er een maatje bij, maar aan zo'n druktemaker moest hij wel even wennen. Inmiddels hadden we al een passende naam bedacht, "Lola". We hebben er onze handen vol aan. Lola blijft werkelijk de hele dag aan de gang. Soms zou je de batterij er uit willen halen. Het voordeel is wel dat ze 's nachts slaapt. Onderstaand de eerste foto's.

Oktober 2004: Inmiddels zijn we allemaal gewend aan Lola. Ze weegt 15 kilo en zal nog wel wat groter worden. Max staat werkelijk alles toe en zoekt haar zelfs op om samen met haar te spelen. Maar het is en blijft een enorme druktemaker in tegenstelling tot Max. Luisteren doet ze alleen als ze er zin in heeft, maar dat zal wel te maken hebben met het feit dat ze pas 4 maanden oud is. We gaan er wel hard aan werken want ze moet luisteren. We zijn er inmiddels achter dat de vader een jachthond is en dat merk je iedere dag. Ze vangt zelfs muizen of steelt deze van de kat als die er mee komt aanlopen. Zodra ze bij het meertje komt neemt ze een duik. Spelen met de bal vindt ze fantastisch. Het punt is alleen, dat ze het langer volhoud dan wij. Ze is onvermoeibaar, ondeugend, nieuwsgierig en heel lief.

Het is in ons huis zo langzamerhand wel een dierentuin. De beperkte ruimte die we nu hebben, omdat het grootste gedeelte van het huis nog niet bewoonbaar is, delen we nu dus met 2 honden (Max en Lola), 2 katten (Beau en Sato), 1 konijn (Klein Duimpje) 1 papegaai (Karel) en 1 kanarie (Kuifje).