03-03-2007: Met de dieren gaat het voorspoedig.  De katjes groeien hard. Ook het kattenkwaad neemt leuke vormen aan. Gonzo, inmiddels een echte mooie kater met bruin en beige, sleept alles van buiten naar binnen. Blaadjes, takjes, insecten etc. om hier binnen ermee te gaan spelen. De logica hiervan ontbreekt ons volledig. Ook verschillen de katten en wij in mening aangaande tuinieren. Ze vinden het nl. prachtig om in de kas of erbuiten alles wat in potjes staat eruit te verwijderen. Het zal nog enige tijd kosten om ze duidelijk te maken, dat dat niet de bedoeling is. Al die katten, het blijft toch een mooi gezicht, vooral als het allemaal naast elkaar aan het eten is. Inmiddels lopen ze allemaal ook buiten en blijven mooi rond het huis. Ook een leuk gezicht. Moortje is inmiddels gesteriliseerd dus geen jonge poesjes meer.  Ze doet erg lelijk tegen haar jongen, als die weer proberen melk te drinken. Ze slaat ze letterlijk van zich af en zo hoort het ook. Dan onze hond Vanille. Een jaar geleden hebben we die laten helpen bij de dierenarts. Achteraf bleek dat toch niet helemaal goed te zijn verlopen. Na enkele maanden kreeg ze weer een lichte loopsheid. Na een half jaar werd ze opnieuw loops, maar nu echt. Vreemd want dat had niet meer gemogen. Op een gegeven moment, toen wij onze honden 's avonds laat nog even uit lieten, liep er een reu op ons terrein. Vanille haar vader. En ja hoor, Vanille er direct achteraan en spoorloos. Een kwartier later vonden we ze. Ze stonden nog aan elkaar vast. Vanille was gedekt en nog wel door haar vader. Dat willen we dus echt niet, want het is vol genoeg. Dus de dierenarts maar weer gebeld en die vertelde ons dat we na 3 weken maar even langs moesten komen voor een nieuwe operatie; dit keer op zijn kosten. Tijdens de operatie bleek ze dus zwanger te zijn en nu is de baarmoeder ook verwijderd. Tijdens de vorige operatie was er kennelijk een heel klein stukje eileider blijven zitten en dat is dus genoeg. Inmiddels maakt Vanille het weer goed. De nieuwe kennel staat op het programma voor begin april.

23-12-2007 Het bouwen van de kennel aan de zijkant van de schuur is niet meer gelukt dit voorjaar en na de storm in juni hebben we ervoor gekozen om voorlopig de kennel naast het huis te maken op de plaats waar de kas stond. Dit is een ideale plaats gebleken voor de honden en we houden het nu ook zo. Dat andere kennel maken we ook nog en daar zal in de loop van januari wel het beton voor gestort worden. Ook deze zomer hebben al onze dieren het goed gedaan. De honden hielden zich rustig, ondanks alle kinderen die zich vlak naast het kennel uitleefden op de trampoline. De jonge katten zijn inmiddels volgroeid en om verdere uitbreiding te voorkomen zijn ze allemaal bij de dierenarts geweest. Tijdens het seizoen hebben we ze later op de avond maar opgesloten in huis, omdat we niet wilden dat ze met onze gasten mee liepen naar de tent of caravan. De kinderen hebben, zoals ieder jaar, veel aandacht gegeven aan onze dieren. De laatste generatie katten vonden het zelfs sport om op de rand van de trampoline te gaan liggen, terwijl de kinderen daar uit alle macht op stonden te springen. De katten stuiterden op en neer, maar dat kon ze niets schelen, ze bleven lekker in het zonnetje liggen. We hebben van één van onze gasten daar zelfs een kort filmpje van gekregen, gemaakt met de fotocamera. Onze papegaai Karel is tijdens de zomer erg ziek geweest. Zo erg, dat wij dachten dat hij het niet zou overleven. Hij had een gezwel in zijn tong, waardoor eten, drinken en ademen praktisch onmogelijk werd voor hem. Onze dierenarts heeft geen kennis over dit soort zaken, dus hebben wij ons per mail gewend tot de papegaaienkliniek in Nederland. De diagnose werd gesteld op een ontstoken speekselklier, iets waar papegaaien door met name vitaminegebrek aan kunnen lijden. Dus snel de benodigde vitamines gehaald en Karel heel veel extra aandacht gegeven, in de hoop dat hij er goed door zou komen. Na een week brak het gezwel open en was de crisis voorbij. Hij kon nu weer ademen en vooral eten en drinken. Karel is gelukkig weer helemaal de oude. Nu hebben we dus al onze katten laten helpen om verdere gezinsuitbreiding te voorkomen. Echter er zijn meer dingen nodig om dit tegen te gaan. Niet alleen de mollen weten ons te vinden, maar de afgelopen jaren weten ook jonge katjes de weg naar Latapie, want zo zijn we immers aan Koala en Mimi gekomen. En wat wil nu het geval, eind november zat er een vreselijk klagend miauwentje klein rood katertje vlakbij het kattenluik. En onze katten doen natuurlijk helemaal niets, dus nummer 12 kwam binnen. Nu maakt het ons niet zoveel uit, een katje meer of minder, en een rode kater hadden we nog niet. Dus hebben wij Simba van harte welkom geheten. De eerste drie weken is hij het huis niet meer uitgeweest, de overige katten liepen in en uit, hij bleef het liefst op schoot of lag in een mandje samen met Koala of Gonzo. Ook met de honden is het geen enkel probleem. Inmiddels heeft hij de stoute kattenschoenen aangetrokken en loopt nu ook buiten rondom het huis en speelt met de andere katten. Ook vindt hij het een sport, net zoals enkele anderen, om over de pergola van de hondenkennel te lopen, hetgeen natuurlijk tot enige frustratie leidt bij onze honden. Nu het wat kouder weer is zijn wij, ook gezien de werkzaamheden aan de website, vaak binnen. Maar niet alleen wij, want overal waar je kijkt in de woon-en slaapkamer zie je een kat of hond, ieder heeft zo z'n eigen plekje. Waarbij de kussens rondom de haard toch wel heel erg in trek zijn, maar ook mandjes, schoenendozen, printers, bloempotten zijn prima slaapplaatsen. Er lopen dus 16 vierpoters op de 50 m2 die bewoonbaar is, in dat hele grote huis van ons, maar daarover later meer. Kortom een gezellige beestenboel. Het voordeel van zo'n beperkte ruimte is, dat je niet zo'n hele grote ruimte hoeft schoon te maken om het leefbaar te houden. Gelukkig blijven onze honden overal vanaf en worden nergens de tanden in gezet, behalve in de "kauwtouwen".