29-02-2008: Nee we hebben geen nieuwe dieren erbij maar er is altijd wel iets te vertellen. We kunnen aan de dieren merken, dat ze het heerlijk vinden dat we meer tijd voor ze hebben. Met name de honden willen het liefst de hele dag om ons heen zijn en geknuffeld worden. Door de werkzaamheden beneden op het terrein kon het knuffelen niet altijd, maar ze mochten wel mee. Eerst hard naar beneden rennen en konijntjes of muizen zoeken in het bos achter het sanitair, daarna verzamelen bij het meertje om daar vervolgens lekker te spelen in en rond het water, vooral Belle is een echt "zwem"hond, rondjes rennen, kikkers vangen totdat ze een beetje moe worden. Daarna mee naar een gedeelte van het terrein, waar wij dan bezig zijn en ze aan de lijn liggen. Helaas kunnen we de honden niet los laten lopen, hun jachtinstinct en de geur van het wild voert hun namelijk het terrein af. Onlangs zijn Belle en Vanille ontsnapt en na ruim een uur zoeken vonden we ze terug aan de andere kant van Vazerac. Ze waren in paniek en erg blij dat we ze gevonden hadden, gezien het gekwispel en het feit dat ze in het riviertje de Lupte sprongen om zo snel mogelijk bij ons te zijn. Om vervolgens bibberend van de stress in de auto te klauteren om naar huis te gaan. Aan de lijn liggen vinden ze beslist niet erg en ze besteden de tijd aan het uit- c.q. opgraven van boomwortels, takken, genieten van het zonnetje en slapen. Tijdens onze lunchpauze is het dan weer spelen geblazen bij het meertje om vervolgens de rest van de middag aan de lijn te liggen, totdat het tijd is om naar boven te gaan. 's Avonds lekker rond de kachel of op de kussens en dan knuffelen met ons of de katten. Met name Lola is eigenlijk de "moederoverste" van het beestenspul. Ze "vlooit" niet alleen de andere honden, maar ook de katten. Ook als er iets met één van de andere dieren aan de hand is heeft ze dat direct in de gaten en verzorgt ze die. Dat bleek maar weer eens, nadat Simba, onze jongste aanwinst, gegrepen was door een buurhond. Hij was flink toegetakeld, de hond overigens ook hij had zich immers kranig geweerd, en verkeerde in shock. Nadat wij het ergste bloed weg gewassen en Simba op schoot hadden kwam Lola er direct bij. Ze heeft hem zachtjes schoongelikt en besnuffeld, gelukkig liet Simba dit toe en is hij niet angstig geworden van onze honden. We hebben Simba is een doos gelegd en Lola ging om de zoveel tijd kijken hoe het met hem ging en ook toen hij na 2 dagen weer wat actiever werd volgde ze hem overal. Gelukkig is Simba goed hersteld en speelt hij weer volop met de andere katten. Eén van de leukste bezigheden is op de pergola van de hondenkennel te klimmen en dan de honden "plagen", door over de balken te lopen of erop blijven zitten en genieten van het zonnetje. Daarnaast houden de katten zich bezig met het vangen van muizen en nog veel meer en helaas nemen ze het nog steeds mee het huis in Ook Karel geniet van wat meer aandacht en praat wat vaker. Hij begint nu de hondennamen ook te roepen, hetgeen heel leuk is maar eigenlijk geen goed nieuws. Het betekent dat wij ze dan ook vaak roepen. Maar het is grappig om te horen. Tot zover het nieuws voor nu. Onderstaand nog wat foto's.

Belle, Loulou en de katten lekker voor de haard, Lola in de stoel zodra ze de kans krijgt met "gevonden" sok

De haard vinden ze allemaal wel wat. In de schoenendoos Snoesje en Koala kop staart.

Op de pergola honden pesten. Belle neemt weer een duik.