Wij zouden natuurlijk zelf een heel verhaal kunnen maken over de Tarn-et-Garonne, maar waarom opnieuw als er een fantastische nieuwe brochure is uitgegeven door het Conseil Général waar alles in staat. Titel van deze brochure " De Tarn-et-Garonne, alles draait om kunst" dekt volledig de lading. Onderstaand een kopie van de tekst uit deze brochure met enkele foto's om u alvast een indruk te geven. Verder zullen wij binnenkort nog aanvullende pagina's met wat meer specifieke informatie over steden en plekken die het bezoeken waard zijn toegevoegen en hierbij beperken wij ons niet alleen tot de Tarn-et-Garonne, maar vermelden wij ook de ons omringende departementen gezien de centrale ligging van onze camping. Zie hiervoor de naastvermelde links.

De Tarn-et-Garonne, alles draait om kunst

Traditie en kennis, een kritische, gastvrije instelling, gevoel voor feestvieren: dat is de cultuur, die de Tarn-et- Garonne deelt met zijn buren in Zuid- West-Frankrijk. Een levenskunst, die men sinds mensenheugenis zorgvuldig in standhoudt. Zijn het deze levenskunst, de gevarieerde landschappen, het rijke land, het zachte klimaat of de gastvrije bevolking die het hem doen? De Tarn-et-Garonne is altijd een gastvrije streek geweest en zal dit zeker blijven. In minder dan een eeuw ontving men hier Italiaanse emigranten, vluchtelingen tijdens de Spaanse burgeroorlog, 60.000 Belgen in 1940, uit Algerije terugkerende landgenoten, Algerijnse, Marokkaanse en Portugese gastarbeiders… En tegenwoordig buitenlanders, die hier een huis kopen, voor de helft Engelsen. Wij kunnen dus wel stellen, dat men hier weet wat ontvangen is en men zal dan ook met plezier de landschappen, het historische erfgoed en de hedendaagse levenskunst met u delen.
Jean-Michel Baylet
Oud-minister
Senator voor de Tarn-et-Garonne
Voorzitter van het Conseil Général

De kunst steden te verfraaien

Al sinds de prehistorie hebben degenen, die hier geleefd hebben hun sporen achtergelaten; een waar erfgoed, de erfenis van hun vaardigheden en smaak. Van Montauban, de roze stad van Kunst en Geschiedenis, die lange tijd protestant is geweest, zou men niet zeggen dat deze al bijna negen eeuwen oud is. De wandelaars kunnen hier genieten van het Place Nationale met zijn prachtige bogengangen, de net als op een ansichtkaart zo mooie uitzichten op het voormalige bisschoppelijke paleis, het huidige Ingres museum en, vanaf de oude brug, op de rozentuin François Mitterrand. Een andere parel aan de kroon van de Tarn-et-Garonne is Moissac, waarvan de kloostergang en het timpaan (driehoekige vorm op de gevel) op de Werelderfgoedlijst van de Unesco staan. De bastiden, de nieuwe steden van de Middeleeuwen, vormen de ietwat bescheidener getuigen van deze tijd: Beaumont-de-Lomagne, het kleine Montjoi, Castelsagrat met zijn waterput uit de 13e eeuw, de door Filips de Schone gestichte stad Réalville, Lauzerte, een strategische grensstad tijdens de Honderdjarige Oorlog, zonder de kerken, St-Martin te Montpezat, St-Pierre te Lachapelle, en de abdijen van Beaulieu en Belleperche te vergeten, net als de kastelen van Bruniquel, Gramont, Cas en Brassac, of oude dorpen, zoals Bruniquel; St-Antonin-Noble-Val, Montricoux, in de Gorges (=ravijn) de l’Aveyron, of Auvillar, een pleisterplaats op de route naar Santiago de Compostella.

De kunst verschillen levend te houden

Een uitgestrekte laagvlakte, gevoed door de aanslibbinggronden van de Tarn en de Garonne, omringd door heuvels. Die van de Quercy in het noorden, op de grens van het Centraal Massief. Die van de Gascogne, van waar men bij helder weer de besneeuwde toppen van de Pyreneeën kan zien. De in het kalksteen uitgeslepen Gorges de l’Aveyron, aan de voet van een onbegroeid kalksteenplateau. Aan dit door de natuur gemaakte decor heeft de mens ook een penseelstreek toegevoegd: in de lente bloeiende boomgaarden tot zo ver het oog reikt, wijngaarden – de beroemde chasselas, bossen, weiden, knoflook en zonnebloemen, granen en saffraan…. Verspreid door het departement, zowel op het platteland als in de dorpen en steden, vindt men talrijke voor de Tarn-et-Garonne typerende duiventillen (pigeonniers) van steen, baksteen of vakwerk, rond of vierkant, met schuine daken, of op de “pied de mulet” (op palen). Het kalksteengebied zelf, met zijn ruige uiterlijk, is door de mens bewerkt, o.a. door de handen van herders die hier muurtjes en hutten van droge stenen maakten en door hun grazende schapen!

De kunst alles smaak te geven

De Tarn-et-Garonne is een landbouwstreek, waar het lekker eten is. Er wordt hier veel fruit geteeld, met als pronkstuk de chasselas, de goudkleurige druiven, van Moissac. Het is ook de streek van de “vette” ganzen-of eendenlever, de “confit” en de filet van dit gevogelte. En wat dacht u van een plakje truffel of een bordje met boleten en kastanjes, op smaak gebracht met knoflook? Een goed glas wijn, Côtesdu- Frontonnais, Côtes-du Brulhois, Quercy of Lavilledieu, een streekwijn. Overal houdt men hier de kunst van de smaak in stand, zowel aan tafel als op de boerderij: er zijn vijf (binnenkort zes) “Circuits des Saveurs” (“Smulroutes”). Een combinatie van gastronomie en erfgoed, die de liefhebber langs producenten en restauranthouders in het departement leidt. Op de markten worden eenden, ganzen, boleten, truffels, knoflook en biologische producten verkocht. En in de zomer zijn er natuurlijk ook de bekende avondmarkten in Castelsarrasin, Caussade, Montauban en Valence d’Agen, waar men nog het Occitaans met zijn rollende ‘r’ spreekt en zingt. In de Abdij van Belleperche, waar men het Centre des Arts du Goût et de la Table vindt, zijn oude serviezen en culinaire tradities te ontdekken en kan men iedere zomer van traditionele gerechten proeven in een muzikale sfeer.

De kunst artiesten te inspireren

Kunst van gisteren, van eergisteren en van vandaag. De artistieke rijkdom van de Tarn-et-Garonne doet niet onder voor die van zijn landschappen. De kunst van eergisteren, dat is de miniatuurschilderkunst van Moissac, die geëxposeerd wordt in het Centrum voor Romaanse kunst Marcel-Durliat. De kunst van gisteren, dat zijn de 4.000 tekeningen, die Dominique Ingres na zijn dood naliet aan zijn geboortestad Montauban. Een unieke collectie, die in het Ingres Museum geëxposeerd wordt. Hetzelfde geldt voor de beeldhouwwerken van Antoine Bourdelle, die verspreid in Montauban te vinden zijn; “De stervende Centaur” tegenover het museum of “Penelope” voor het Office de Tourisme…. Nog meer kunst van gisteren, zoals de werken van Marcel Lenoir, een verbazingwekkende en miskende tekenaar en schilder uit het begin van de 20e eeuw, waarvan men het museum in het kasteel van Montricoux niet mag missen. De kunst van vandaag, dat zijn de collecties en tijdelijk exposities in de Abdij van Beaulieu-en- Rouergue, in het centrum voor moderne kunst. En verder natuurlijk alle artiesten, en dat zijn er veel, die in de Tarn-et-Garonne leven, creëren en exposeren.

De kunst van dagen vol activiteiten

Wie kon vijftig jaar geleden, toen hier alleen een spoorweg afdaalde, bevroeden dat de Gorges de l’Aveyron op een dag de liefhebbers van rotsen en water een permanent speelterrein zou bieden? Kano-kayakvaren, kletteren en speleologie, alles is mogelijk. Anderen houden van een wat langzamer tempo en ontdekken de Gorges de l’Aveyron en de hele Tarn-et-Garonne te voet. Ieder jaar volgen enkele duizenden wandelaars de voetsporen van de middeleeuwse pelgrims op weg naar Santiago de Compostella via Lauzerte, Moissac en Auvillar. Sommigen doorkruisen de laagvlakten, ravijnen en heuvels met hun mountainbike of te paard. Sommigen genieten van de wedstrijden met paard en wagen en de ruitervoorstellingen te Réalville. Weer anderen vliegen met de parapente over het mozaïek dat de velden, wijngaarden en bossen vormen of leven zich uit tijdens een deltavlucht. Overal in de zwembaden, meren en rivieren kan men zwemmen. In de stadions wordt rugby gespeeld, op de dorpspleinen jeu de boules: de sfeer van het zuiden.

De kunst van het waterplezier

De Tarn en de Garonne dwingen respect af, in het Occitaans is woede “Garona”, zodat men zich liever afzijdig houdt, ver van het wassende water. Daarentegen biedt de Tarn-et-Garonne een uitgebreide keuze aan door de mens getemd, en daardoor zo aangenaam water. Het “Canal des Deux Mers” stroomt in een rustig tempo door het departement, van Pompignan tot Lamagistère. Een aftakking, met binnenkort geautomatiseerde sluizen, verbindt Montech met de haven van Montauban. Men kan varen van Toulouse tot Montauban en vervolgens naar Moissac, Valence d’Agen. U mag het aquaduct over de Tarn in Moissac en de originele hellende sluis van Montech, die vijf sluizen vervangt, niet missen. Langs de oever van het kanaal kan men hardlopen, fietsen of rijden over het op het jaagpad aangelegde groene pad, welke beschermd is tegen motorrijtuigen. Aan de samenloop van de Tarn en Garonne, vlakbij het meer, kan men vogels observeren. En vissen in het meer of in de rivier of de molens bewonderen. Er zijn meren en recreatieparken om te zwemmen, te duiken en te poedelen. Verfrissend.

De kunst van het feestvieren

Feestvieren is een traditie in de Tarn-et-Garonne. Wat zou het voor zin hebben om zonder feestvieren de levenskunst in stand te houden? Hier vieren de dorpen de hele zomer feest. Er de zijn ambachtelijke feesten, zoals het Zomerse Hoedenfeest in Caussade. De gildefeesten, de landbouwfeesten, het knoflookfeest in Beaumont-de- Lomagne, het wijnfeest van de Quercy, het feest van de Smaak en de Geur, het feest van de chasselas, het feest van de groenten en vruchten uit Zuid-West-Frankrijk in Moissac…. Feestvieren, dat is ook muziek. Van de bandas, natuurlijk, en van de festivals zoals “Alors chante”, dat Montauban op Hemelvaartdag met Franse liedjes vult. “Jazz à Montauban” in juni en vlak daarvoor “Vibrations”, gewijd aan de stem, in Moissac. Bruniquel eert Offenbach in de zomer en Castelsarrasin de jazz uit Louisiana, ter herinnering aan Antoine Laumet, ook wel “La Mothe”, sieur de Cadillac genoemd. Hij regeerde in de voormalige Franse provincie in Amerika en daarna in die goeie oude stad Castelsarrasin. In Valence-d’Agen krijgt het feest een historisch tintje, met de bewoners van de oevers van de Garonne en het indrukwekkende klank- en lichtspel “Au fil de l’eau, une histoire” op het kanaal.

De kunst tot het Zuid-Westen te behoren

Middenin Zuid-West-Frankrijk deelt de Tarn-et-Garonne met zijn buren grond en landschappen in een verrassend mozaïek van hellingen, laagvlaktes, terrassen, kalksteenplateaus en ravijnen van kalksteen. De bastiden, kastelen, abdijen en dorpen delen zijn geschiedenis en erfgoed. En net als zijn buren houdt het departement op deze zachte, zonovergoten heuvels, op de pleintjes met bogengangen en onder de middeleeuwse vestingmuren zijn levenskunst in stand. De kunst van lekker eten: hoe kan men ook anders in deze streek met volop groenten en fruit, die uniek is om zijn vette gevogelte en beroemd om zijn heerlijke wijnen? De kunst om feest te vieren, de kunst samen te zijn. De mensen uit Zuid-West-Frankrijk, waaronder die van de Tarn-et-Garonne, staan bekend om hun gastvrijheid, vriendelijkheid, openheid en warme ontvangst, hoewel ze ook enigszins verlegen kunnen zijn. Is dit een overblijfsel van de Occitaanse “convivéncia”, de kunst om in wederzijds respect samen te leven, zoals die door de troubadours bezongen werd? Misschien; zeer waarschijnlijk. Het is in ieder geval het meest sprekende bewijs van deze levenskunst en van het goede leven in Zuid-West-Frankrijk. Het goede leven waarvoor u zeker terug zal komen.