21-09-2008 Septemberverslag

Het 5e seizoen zit erop en alles is bijna opgeruimd en schoongemaakt, tijd om even terug te kijken op de afgelopen maanden. Wij kijken in ieder geval terug op een heel leuk seizoen. Van de 5 seizoenen die we inmiddels achter de rug hebben is dit wel degene die voor ons op nummer 1 terechtgekomen is. We willen al onze gasten hiervoor in ieder geval bedanken. Het was wel weer een heel druk seizoen en vast staat dat we er volgend jaar echt hulp bij moeten hebben. Maar alles was voor elkaar en verliep soepel op één dag na, 1 juli de dag van mini tornado, maar hierover later meer.

In juni zijn de laatste dingen afgewerkt en we hadden vanaf dat moment dan ook eindelijk de aparte stortplaats voor het chemisch toilet. Ook in verband met de komende audit voor Camping Qualité moesten de puntjes op de i. Het terrein lag er al prima bij en het werd met de groeiende bloemenborders iedere dag mooier. Ook de bloemen in onze plantenbakken groeiden als kool en eind juni stond alles er uitbundig bloeiend bij. Eind juni begonnen ook de schoolvakanties en de eerste gezinnen met kinderen kwamen op 29 juni aan, het hoogseizoen was begonnen. En dan op 1 juli, het ene moment is er niets en binnen 15 minuten is het noodweer. Na een zeer warme dag 38° C, ineens en niet voorspeld, een onweersbui met een echte mini tornado, die dwars over het terrein kwam. 10 minuten later was de ravage compleet, van het mooie opgeruimde terrein was niets meer over. Overal afgebroken boomtoppen, takken, bladeren, enkele bomen omgevallen, tenten gescheurd, frames van vouwwagens verbogen en wonder boven wonder geen persoonlijke ongelukken. Maar de schrik zat er goed in. Boven rondom ons huis was het ook een grote chaos, de ligbedden lagen in het zwembad, het water was in één klap groen en het lag vol met takken en bladeren. De trampoline was ondersteboven op het schuurdak terechtgekomen en één van de stangen van het veiligheidsnet had het dak doorboord, waardoor er een gat in het plafond van de keuken zat. Vervolgens is de trampoline van het dak afgevallen en dreigde verder weg te waaien, dit hebben we weten te voorkomen door er een picknicktafel en enkele zware parasolvoeten op te gooien. De bloembakken waren door de enorm harde wind compleet verwoest en overal lagen bloempotten. Het vreemde was, dat de tafeltennistafel die 15 m verderop stond, nog geen cm van de plaats was gekomen. We zaten met de schuur precies in de baan van de tornado. Het ging gepaard met een enorme hoeveelheid regen en hagel, maar ook hiermee was iets vreemds. Namelijk de ene helft van de camping had wel de hagelbui gehad en de andere helft niet, hetgeen ook te zien was aan de doorboorde bladeren aan de bomen. Kortom, er lag voor enkele dagen werk op ons te wachten. Direkt, met behulp van enkele gasten, een nieuwe dakplaat op de schuur gelegd en één van onze gasten is met kleren en al het zwembad ingesprongen (hij was toch al doorweekt) en heeft alle ligbedden eruit gehaald. Ikzelf ben vervolgens met de zwembadverlichting aan het zwembad helemaal gaan schoonmaken, zodat tijdens de nacht de filters en chloor hun werk konden doen, zodat de volgende morgen in ieder geval het zwembad weer voor de kinderen beschikbaar was. De volgende morgen hebben alle aanwezige gasten van groot tot klein de handen uit de mouwen gestoken en alle takken, bladeren etc. bij elkaar geharkt, geraapt en op hopen gegooid, fantastisch. Zelf heb ik de omgewaaide grote pruimenboom, die naast het terras stond, in stukken gezaagd en met behulp van een aantal jongens kleingeknipt en opgeruimd. Ook elders op het terrein nog bomen omgezaagd, die gelukkig in de andere bomen waren blijven vastzitten en daardoor niet op de tenten zijn gevallen. Monique is samen met een aantal meisjes bezig geweest om de ravage in en rond de bloembakken op te ruimen, deze te fatsoeneren en uit te snoeien. De dagen erop ben ik met de aanhanger in de weer geweest om alle takken van het terrein af te rijden richting de vuilstort. Op een gegeven moment ben ik hier maar mee gestopt en heb een stortplaats gemaakt op een braakliggend stuk terrein. Na een dag of 3 leek het op het terrein alsof er niets gebeurd was. Het aanhoudend mooie weer van juli zorgde ervoor, dat de bloemenborders en bloembakken zich snel herstelden en na 2 weken was er van de schade niets meer te zien. Gelukkig was dit de enige extremiteit dit jaar, de fotopagina geeft wel een indruk.

De camping stond vol en ook deze zomer is er weer veel gespeeld door de kinderen op het grote veld, wij hebben er met veel plezier naar gekeken. Ieder jaar verzinnen ze toch weer iets anders en ze lijken nooit uitgespeeld. Ook de ouders deden mee en als die tegen hun kinderen gaan voetballen, dan gaat het er soms hard aan toe. Want hoe dan ook, de papa's willen winnen.

Tijdens het seizoen zijn we ge-audit voor Camping Qualité, een kwaliteitslabel voor campings. Deze audit vindt plaats door een mystery-guest, die komt kamperen en alle faciliteiten gedurende zijn verblijf beoordeeld. We hebben altijd gedacht, dat wij deze persoon wel zouden herkennen, omdat hij dan de enige Fransman zou zijn op het terrein. Nou, daarin hebben wij ons vergist, want we hadden diverse Franse gasten op dat moment. In de loop van zijn verblijf maakte hij zich bekend als de controleur en de volgende ochtend hebben we de evaluatie gehad. We zijn "geslaagd" en hebben het label verkregen met 92.1% van de te behalen 100%. Het op ons terrein nagenoeg maximaal haalbare, aangezien we geen plaatsen kunnen en willen creeëren voor campers, danwel caravans met eigen wateraan- en afvoer, de zogenaamde Grand Confortplaatsen. In de afgelopen week hebben we het definitieve verslag gekregen, waarop ook het persoonlijke commentaar stond van de controleur. En zoals hij al uitsprak tijdens het bezoek vond hij de ligging, de rust, de ruimte, de staat van onderhoud van het terrein en de voorzieningen een voorbeeld voor anderen. Voor ons is het behalen van de Camping Qualité en de reactie van de controleur de kroon op ons werk. Dezelfde reacties hebben we mogen ontvangen van de controleurs van de ACSI-gids en de gids van Campingwijzer. En natuurlijk, minstens net zo belangrijk zoniet het belangrijkste, de vele positieve reacties van onze gasten. Want laten we wel wezen, zij zijn degenen, die het echt beoordelen. Ook in ons gastenboek bij de receptie zijn weer veel leuke stukjes geschreven en prachtige tekeningen gemaakt, zie hiervoor het gastenboek elders op de site.

En ook dit jaar zijn wij wederom verrast met vele leuke attenties zoals taarten, boeken, dropjes, kaas, bier, hagelslag, een zelfgemaakt "open/gesloten" bord voor de receptie, planten, tijdschriften etc. Wij waarderen dit zeer. En dan nog een nieuwtje. Tijdens een van de rondwandelingen rondom de camping liep er in de kielzog van gasten een hond mee. Aangekomen op ons terrein zag ik de hond, die direct reageerde op het "Viens ici"-commando oftewel "Kom hier". Hij had een halsband om met daarop een telefoonnummer. Na contact met de betreffende persoon te hebben opgenomen bleek dat de hond eerder die week gevonden was in Lafrançaise na een hondenconcours. Deze mensen hadden de hond meegenomen, omdat hij daar vrij rondliep zonder halsband. Ze zijn ermee naar de dierenarts geweest ter controle van een chip of tatoeage, deze waren niet aanwezig. Ze hebben diverse asiels gebeld en ook daar stond de hond niet als vermist vermeldt. Ze hebben daarop besloten de hond mee naar huis te nemen, maar als tijdelijke oplossing. Ze wilden hem nu ook wel weer meenemen, maar alleen om de halsband af te doen om hem vervolgens weer op straat te zetten. Zo'n hond belandt dus in een asiel en wordt na een week afgemaakt als er geen nieuwe eigenaar komt. Dit ging mij te ver, Monique moest nog worden overtuigd, maar hij kreeg in ieder geval een tijdelijke verblijfsvergunning. De al aanwezige "meiden" ontvingen hem met open poten, een speelmakker erbij. Nou ja, er moest wel wat rechtgezet worden in de kennel ten aanzien van de machtsverhoudingen. Na een aantal hechtingen bij Lola en Belle is de rust teruggekeerd en hebben we besloten Max te laten vallen onder een "generaal pardon" en mag hij blijven. Hij is trouwens niet de baas in de kennel, dat is Vanille. De naam Max is door puur toeval naar voren gekomen, want na het noemen van vele namen reageerde hij hier direct op. We hebben hem inmiddels laten castreren, wat de rust voor de dames ten goede komt. En nu, ongeveer 2 maanden later, kunnen wij alleen maar we zeggen dat we een hele lieve, gehoorzame hond erbij hebben. En dus hebben we er nu 5. We vinden het nog steeds onvoorstelbaar dat mensen zo'n hond op straat zetten, maar dat schijnt toch veel te gebeuren zo voor de vakantie begint. Max heeft één minpunt en dat is zijn relatie met katten, hier kan hij absoluut nog niet mee om, dus dat zal nog wel enige training vergen en op dit gebied zit een ongeluk in een klein hoekje. Op de Dierenpagina meer nieuws over onze dieren, want er zijn helaas ook minder leuke dingen te melden.

Inmiddels zijn we alweer aan het werk geweest op het terrein, want dat onderhoud gaat natuurlijk wel door. En het moet er volgend jaar nog mooier komen uit te zien met nog meer bloemenborders. Op het A-terras ben ik bezig geweest met het omhalen van enkele bomen, die ziek danwel verwaaid waren. Hierdoor is er meer licht en uitzicht gekomen, maar de schaduw is gebleven. Inmiddels zijn de plekken waar het nodig was opnieuw geëgaliseerd, zodat wij volgend jaar ook daar weer mooie, vlakke plaatsen hebben voor onze tentkampeerders, want de mollen hadden hier en daar wel hun sporen achter gelaten. Alles is inmiddels ingezaaid en nu maar wachten op de regen die alles laat kiemen. Want die is ondanks alle weersvoorspellingen nog niet gevallen. Sterker nog, op dit moment is het weer zomer en daar zag het anderhalve week geleden niet naar uit. Het was een aantal dagen zelfs maar 14 graden en dan is het zomergevoel ver weg. We zijn inmiddels al aan het sproeien om de laatste bomen die zijn aangeplant in leven te houden. Het enige wat nu nog rest is met de bosmaaier over het terrein en alle uitgegroeide hagen nog een goede snoeibeurt te geven voor de herfst begint. En dan zijn we helemaal bij op het terrein, wat een heerlijk gevoel om zo de winter in te gaan, zonder dat er weer grote projecten aangaande de camping op ons staan te wachten. Het enige wat dan nog rest is grasmaaien, want dat gaat gewoon door. We genieten nu in ieder geval nog van alle bloemen op het terrein, deze staan er door het mooie weer nog steeds mooi bij en in de borders is zelf een tweede bloei begonnen. En dan hebben we na 5 jaar dag en nacht werken eindelijk eens vrije tijd om dingen voor onszelf te regelen en is ons huis aan de beurt.

Foto's